پيكربندي شبكه ها
 

  پيكربندي ستاره : در اين پيكربندي هر وسيله يا گره به طور مستقيم و انحصاري به يك گره مركزي كه مي تواند يك Hub و يا يك رايانه ي ميزبان باشد وصل مي شود و با ديگر گره ها در ارتباط نيست( شكل 1 ). بنابراين گره ها تنها از طريق گره مركزي مي توانند به تبادل داده بپردازند.اگر يكي از گره ها بخواهد براي گره ديگر داده ارسال نمايد ، بايد آن را به گره مركزي ارسال نمايد تا گره مركزي داده را به گره مقصد ارسال كند.

شكل 1 - پيكربندي ستاره

  حذف و اضافه نمودن گره هاي جديد در اين نوع پيكربندي به سادگي و مستقل از گره هاي ديگر صورت مي گيرد. هر گره جديد با استفاده از يك كابل ارتباطي به گره مركزي وصل مي شود( هرHub مي تواند تعداد مشخصي گره را به هم متصل نمايد.) بنابراين طول كابل استفاده شده در اين پيكربندي نسبتا زياد بوده و از نوع زوج سيم به هم تابيده است.

  يكي از مزاياي اين پيكربندي اين است كه در اشكال زدايي آن مي توان به راحتي نقطه ي معيوب را يافت. در صورتي كه يكي از گره ها داراي نقص شود، تنها آن گره از كار مي افتد و بقيه ي شبكه مي تواند به كار خود ادامه دهد. تنها گره اي كه خراب شدن آن منجر به از كار افتادن شبكه كي شود گره مركزي است.

  پيكربندي خطي : اين پيكربندي داراي يك كابل اصلي است كه به آن گذرگاه ( Bus )گفته مي شود و تمام گره ها از طريق يك كابل فرعي و يا يك اتصال دهنده ( Connector ) به شكل T به آن متصل مي شوند ( شكل 2 ). در هر دو انتهاي گذرگاه اصلي يك خاتمه دهنده ( Terminator ) وجود دارد كه وظيفه ي آن جذب سيگنال هايي است كه به هر دو انتهاي گذرگاه مي رسند. چنانچه اين سيگنال ها جذب نشوند باعث ايجاد نويز و اختلال در كار شبكه مي شوند.

شكل 2 – پيكربندي خطي

  برا ي ايجاد اين پيكربندي كافي است گذرگاه اصلي را از بهترين مسير عبور داده و سپس گره ها را در نزديك ترين نقطه به آن وصل نمود. طول كابل مورد نياز در اين پيكربندي كمتر از پيكربندي ستاره بوده و از نوع كواكسيال است.

  در صورت بروز قطعي و يا هرگونه نقص درگذرگاه اصلي، تمام شبكه از كار مي افتد؛ به علت عدم وجود خاتمه دهنده در انتهاي مسير، سيگنال رسيده به نقطه ي قطع شده مجددا در همان مسير برگشت مي كند و باعث ايجاد نويز و اختلال در شبكه مي شود.در اين نوع شبكه يافتن نقطه ي معيوب مشكل است.

  پيكربندي حلقه : دراين پيكربندي هرگره از يك كابل و به صورت نقطه به نقطه به گره قبلي و بعدي وصل مي شود( شكل 3 ). سيگنال ارسالي در طول حلقه و در يك جهت از گره اي به گره ي ديگر مي رود تا اين كه به گره مقصد برسد. هر گره در طول حلقه در حكم يك تكرار كننده است و زماني كه از يك طرف سيگنالي را دريافت مي كند كه براي گره ديگري ارسال شده، آن را مجددا توليد و در همان جهت به گره ي بعدي ارسال مي كند.

شكل 3 – پيكربندي حلقه

  حذف و اضافه كردن گره ها در اين پيكربندي به سادگي امكان پذير است و تنها محدوديت موجود حداكثر طول حلقه و تعداد گره هاست. از معايب اين نوع پيكربندي ، از كار افتادن شبكه در صورت خرابي يكي از گره هاست كه با استفاده از دو حلقه به طور هم زمان قابل رفع شدن است( شكل 4 ).

شكل 4 – پيكربندي حلقه با استفاده از دو حلقه

  پيكربندي سلسله مراتبي يا چندگانه : گاهي يك شبكه چندين زيرشبكه را كه داراي پيكربندي متفاوتي هستند را به هم وصل مي كند. براي مثال ممكن است شبكه هاي موجود در قسمت هاي مختلف يك سازمان كه داراي پيكربندي هاي متفاوتي هستند از طريق گره ي مركزي يك شبكه ي ستاره به يكديگر وصل شوند( شكل 5 ).

شكل 5 – پيكربندي سلسله مراتبي يا چندگانه
برای دیدن تصویر بزرگتر بر روی آن کلیک کنید.

راهكارهاي شبكه(Network Strategies)

  راهكار ترمينال(Terminal) : در اين راهكار قدرت پردازش در يك رايانه ي ميزبان كه معمولا يك رايانه ي بزرگ است متمركز شده است و بقيه ي گره ها كه ترمينال ناميده مي شوند به آن متصل مي شوند. يك ترمينال ، در ساده ترين شكل آن ، ممكن است تنها از يك وسيله ي خروجي مانند صفحه نمايش ( تابلو اعلان پروازها در فرودگاه ها ) تشكيل شده باشد و گاهي يك وسيله ي ورودي مانند صفحه كليد آن را همراهي مي كند ( عابر بانك ). در اين حالت گره هاي ترمينال داراي هيچ گونه قدرت پردازش نيستند. گاهي ترمينال ها رايانه هاي شخصي هستند كه داراي قدرت پردازس اند ولي براي پردازش مورد نظر شبكه وابسته به رايانه ي ميزبان هستند (مانند رايانه هاي شخصي دفاتر هواپيمايي كه براي رزرو بليط وابسته به پردازش رايانه ي ميزبان اند و به تنهايي نمي توانند بليط را رزرو كنند. رايانه ي ميزبان حاوي برنامه ي پروازها ، نرخ بليط ها و ديگر اطلاعات لازم براي پردازش و رزرو بليط است). پيكربندي مرسوم دراين نوع راهكار ، ستاره يا سلسله مراتبي است و معمولا از سيستم عامل يونيكس(Unix) استفاده مي كند.

  مزيت راهكار ترمينال ، امنيت نرم افزار و داده، به دليل متمركز بودن آن ها در يك گره مركزي است. از طرف ديگر نبودن قابليت انعطاف پذيري و كنترل در ترمينال ها مي تواند از معايب اين راهكار باشد. يكي ديگر از معايب آن، نبودن امكان استفاده از قدرت پردازش رايانه ها در گره هاي ترمينال است ( شكل 6 ).

شكل 6 – را هكار ترمينال

  راهكار همتا با همتا(Peer to Peer ) : در اين راهكار تمام گره ها ( رايانه ها ) يكسان بوده و هيچ كدام مديريت شبكه را به عهده ندارند. هر گره مي تواند هم در حكم سرويس دهنده و هم سرويس گيرنده باشد. براي مثال يك رايانه مي تواند به پرونده هاي موجود در رايانه ديگر دست يابد و در عين حال اجازه ي دست يابي به پرونده هايش را به رايانه هاي ديگر شبكه بدهد. يكي از شمخصه هاي اين نوع راهكار يكسان بودن نرم افزار سيستم عامل شبكه(NOS) براي تمام رايانه هاي شبكه است. براي مثال تمام گره ها ممكن است داراي سيستم عامل Win Me يا Win 2000 Professional يا Win XP باشند. (اين سيستم عامل ها داراي نرم افزار ارتباطي بوده و در حكم سيستم عامل شبكه نيز مي باشند.)

  اين راهكار به خوبي پاسخ گوي نياز هاي يك شبكه ي كوچك است و سادگي و ارزاني نصب از محاسن آن مي باشند. كاهش كارايي با فازايش تعداد گره ها و نبودن قابليت مؤثر در كنترل و مديريت منابع، آن را براي شبكه هاي بزرگ نامناسب مي سازد.( شكل 7 ).

شكل 7- راهكار همتا با همتا

  از اين راهكار براي اتصال چند رايانه در يك منزل و اشتراك منابع آن ها استفاده مي شود.

  راهكار سرويس گيرنده – سرويس دهنده(Client-Server) : در اين راهكار يك گره (سرويس دهنده) مديريت شبكه را به عهده دارد و به ديگر گره ها خدمات ارائه مي كند. منابع مختلف مانند بانك هاي اطلاعاتي ، نرم افزارهاي كاربردي و سخت افزار متمركز بوده و گره هاي سرويس گيرنده از طريق گره سرويس دهنده مي توانند به آن ها دست يابند، يكي از مشخصه هاي اين راهكار اين است كه سيستم عامل شبكه ، در گره سرويس دهنده با گره هاي سرويس گيرنده متفاوت است. در واقع بخش سرويس دهنده ي آن در رايانه ي سرويس دهنده و بخش سرويس گيرنده ي آن در رايانه هاي سرويس گيرنده قرار دارند. براي مثال رايانه ي سرويس دهنده ممكن است داراي سيستم عامل Win 2000 server و ديگر گره ها داراي سيستم عامل Win 2000 Professional باشند.

  از محاسن اين راهكار مي توان به قابليت آن براي مديريت مطلوب شبكه هاي بزرگ و همچنين نظارت و كنترل فعاليت هاي شبكه اشاره كرد. از معايب آن نيز مي توان به پيچيده بودن نصب و پرهزينه بودن عمليات تامين و نگهداري آن اشاره كرد( شكل 8 ).

  از اين راهكار براي برقراري ارتباط بين رايانه هاي يك شركت استفاده مي شود.

شكل 8- راهكار سرويس گيرنده – سرويس دهنده

  
  
back
طراحي شده توسط مرکز خدمات کامپيوتري دفتر برنامه ريزي و تاليف کتب درسي